Azalea’s zijn ook levende wezens

Elke dag is er hier een koffiemoment waarop iedereen aanwezig is. Na de zazen, de ochtendceremonie, de guenmai of witte rijst met groenten en het half uurtje poetsen dat in volledige stilte gebeurt, wordt er samen koffie en thee gedronken. Hier worden de praktische zaken besproken die belangrijk zijn voor het harmonieus samenleven in een groep. Er kunnen ook vragen gesteld worden over het onderricht tijdens zazen.

Vandaag hadden we bij de koffie het intieme gezelschap van drie azalea’s. Een lichtstraal bedekte karig de frele blaadjes op het houten tafeltje waar ze waren opgezet. De drie roze potjes met eveneens roze azalea’s in de Hatto hadden sinds mijn aankomst mijn aandacht getrokken. Niet alleen de kleur maar ook het triootje had iets vertederend. Bij elke gassho in het voorbijgaan van de Hatto kon ik niet nalaten ze even een blik te gunnen.

Read More…

Een winterprik

boedha in de sneeuw in KanshojiIk geniet hier van de eerste winterprik, het is hier wonderbaarlijk mooi. Sneeuw, zon en bijtende kou, echt zoals het hoort in een klooster. Ik lig in een grote slaapzaal samen met twee bewoonsters van Kanshoji en zicht op de vijver, dus midden in de natuur.

Read More…

Blootvoets
op de plankenvloer
Noch warm, noch koud,
De slag op het hout
verdwijnt in de ochtendvries.

 

 

— Hout

Vertrokken

annemie in de thalys

Eindelijk op weg naar Kanshoji en dit keer voor een langere periode. De zona van Konrad is gekeerd en ik heb nog net een last minute eerste klas kunnen bemachtigen. Ik kan met een gerust hart vertrekken.

Afscheid genomen van Konrad op perron zes en met eerste klas bediening richting Parijs. Leve de trein en met een beetje geluk is er dit keer geen staking. Mijn 3G verbinding werkt met een sim-kaartje van Oranje France, geen dure roaming te betalen en toch online kunnen. Super. Bovendien straalt de zon net zoals bij mijn vorig vertrek. Een goed voorteken hoop ik.

Read More…

Als een schaduw volgen

Gisteren nog iets heel moois gehoord bij het bekijken van de reportage “Sagesse
Bouddhistes” naar aanleiding van 40 jaar zen-boeddhisme in Europa vier jaar terug.

Een Japans-Amerikaanse zenleraar sprak over de relatie meester – misschien is leraar een beter woord – leerling en zei deze mooie woorden. “Bij mijn wijding tot monnik zei mijn leraar. Ik kan geen zorg voor je dragen. We staan niet tegenover mekaar. Het is een relatie waarbij de leerling de schaduw is van de leraar. Je loopt net achter hem aan. “

En dan nog even een verrassing als ik mezelf zie verschijnen in de reportage tijdens het dekken van de tafels. Wat gaat de tijd snel. Het is alsof iedereen er tien jaar ouder uitziet.

1 2 3 4  Scroll to top